Taki--the story teller

โผล่มารีวิวโดจินอีกแล้ววว ได้เล่มใหม่มาไม่นานนี้เอง ใจหนึ่งก็อยากจะรออีก2เล่มที่สั่งไป แต่ท่าจะนาน เลยขอเล่มนี้มาฉายเดี่ยวก่อน

 

ว่าแต่มีcosmography แล้ว ก็น่าจะออก chaosgraphy มั้งซิ รับรองจะซื้อเอาไว้คู่กันเลย 

ว่าแล้ววันนี้ขอตัวก่อนนะ ถ้ามีอะไรใหม่ๆจะมารีวิวอีก ^^/

จาก เอนทรี่นี้  เนื่องด้วยหน้าปกหนังสือ+การวาดทำให้เราคิดถึงหนังสือพวกตำนาน หรือ อะไรที่ใกล้เคียงกัน เราเลยมีความอยากส่วนตัวที่จะลองทำการ์ดขึ้นมาซะดื้อๆ เป็นการ์ดที่เอาไว้คู่กับหนังสือ ( อารมณ์เหมือนเป็นไพ่ทาโร่ต์ พร้อมหนังสือคำทำนาย หรือจะให้เห็นชัดกว่านี้ ก็ให้นึกถึง การ์ดกับสมุดในเรื่อง การ์ดแค๊ปเตอร์ซากุระเข้าไว้ นั้นแหละใกล้เคียงสุดๆ -*-  )  แล้วนี่คือ ผลของการนั่งทำสนุกๆขึ้นมา 

หมายเหตุสำหรับคนที่แวะเข้ามา....รูปที่อยู่บนการ์ดนี่ เราไม่ได้วาดนะ เป็นงานของคนญี่ปุ่นที่ใช้ชื่อ YU-R ค่ะ 

 

แต่ก่อนเราไม่ค่อยชอบเด็กเท่าไร.....ยิ่งมาแหกปากโวยวายงอแงวอนส้นเท้าด้วยแล้วนี่ อย่าได้มาเข้าใกล้เลย เพราะบางครั้งกลัวจะห้ามเท้าตัวเองไม่ได้เหมือนกัน -*-

แต่พอพี่สาวคนโตมีหลายชายขึ้นมา เราเริ่มรู้สึกว่าเราเอ็นดูเด็กขึ้น เห็นเด็กตัวเล็กๆก็จะมองแล้วคิดว่า หลานเราก็ประมาณนี้แหละ กำลังน่ารักน่ากอดเลยล่ะ 

ณ ปัจจุบันนี้หลานชายของเรา ( ชื่อพีต้า ) อายุก็3ขวบแล้ว อยู่ในวัยที่อยากรู้อยากเห็น ช่างสงสัยและซนตามวัย สำหรับหลานคนนี้เราถือว่าเขาเป็นเด็กดีและเรียบร้อย ห้ามเป็นฟัง และไม่งอแง เรียกได้ว่าพี่สาวเราเลี้ยงเขามาได้ดีเลยทีเดียว

นานๆทีหลานคนนี้จะมาบ้าน แต่เมื่อไม่นานมานี้ พีต้าต้องมาที่อยู่ด้วย ( แบบเช้าไปเย็นกลับ ) เนื่องด้วยสาเหตุที่พีต้าเป็นโรคเกี่ยวกับในช่องปาก แล้วโรคนี้สามารถติดต่อกับเด็กที่ต่ำว่าอายุ5ปี ซึ่งที่บ้านของพีต้า ยังมีน้องสาวอายุ1ขวบอยู่ด้วย จึงเสี่ยงต่อการติดเชื้อ ทำให้เขาหยุดเรียนแล้วมาอยู่ที่บ้าน โดยมีคุณแม่ของเรากับตัวเราเองเป็นคนดูแล

.

.

...............หรือจะบอกว่ารับศึกดีนะ  -*- 

.

.

จริงอยู่ที่เขาไม่ซนแต่จะชอบเล่น เล่นหยอดเหรียญ เล่นขับรถ บ้างก็ดูการ์ตูนตามเรื่องตามราว ทำให้ทั้งเราและแม่เป็นเหมือนเพื่อนคอยเล่นและคนดูแลไปพร้อมๆกัน และด้วยความอยากรู้อยากเห็นก็ทำให้เกิดเรื่องขำๆขึ้นมาได้ อย่างเช่น................

ในช่วงที่เราดูแลหลาน...เรายังมีวันเบาๆ เลยต้องใช้ผ้าอนามัย....คราวนี้พ่อหลานตัวดีดังเห็นเข้า แล้วคำถามงานเข้าก็เกิดขึ้น

สถานการณ์ที่เกิดขึ้น

พีต้า " อี้.......นั้นอะไรล่ะ " 

เอาล่ะ คำถามชิงรางวัล....เป็นคุณๆจะทำยังไงเมื่อเจอหลานถามแบบนี้

ก. บอกความจริงไปเลย

ข. แถซิ ขืนบอกความจริงต้องอธิบายยาวโครตแน่ๆ 

ค.  บอกไปว่า เอาไว้โตกว่านี้แล้วจะเข้าใจ

ง..  นิ่งเงียบและไม่ตอบพร้อมเดินหนี 

.

.

สำหรับเรา....................แถซิวะ บอกได้ไง เราจะแถยังไงดีล่ะ ??????

เรา " อ๋อ...นี่เหรอ......ก็....ก็......ผ้าเช็ดหน้าไงจ๊ะ !!!!!!!!! " 

( เออ...รู้โว้ยว่าไม่เนียน มันคิดไม่ออกนี่นา )

แต่มันยังไม่จบ...........................

พีต้า " ขอพีต้าดูหน่อย!!!!!!!!!"

(จะมาดูอะไร พ่อหลานตัวดี อี้ให้ดูไม่ด้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ) 

และทั้งหมดจบลงด้วยเราไม่ให้เขาดูและเผ่นขึ้นข้างบนไป .....ให้หลานดูของแบบนี้มีหวังเราจะโดนแม่สวดยับแน่ๆ  -*-

จบการเลี้ยงหลานคราวนี้เรากับแม่เหมือนไข้จะขึ้นไปคนละรอบ ค่อนข้างเหนื่อยกับการดูแลแต่ก็ดีใจที่เห็นเขาเป็นเด็กดีและร่างเริงแบบนี้  พอพีต้ากลับไปบ้าน เขาก็จะร้องมาที่บ้านอาม่า ( คือบ้านที่เราอยู่นี่แหละ ) เพราะไปแล้วมีคนเล่นด้วย แต่ทำให้พีต้านอนไม่เป็นเวลาเหมือนอยู่ที่บ้านเขา พีสาวก็ดุพีต้า

แม่ " ไปบ้านโน้น ไม่ยอมกิน ไม่ยอมนอนเลยนะ"

และพีต้าก็พูดอย่างซื่อๆแบบเด็กๆว่า

พีต้่า " แต่...แต่พีต้าเล่นนะ !!!!!!!"

( พี่สาวเล่าเรื่องให้ฟัง ขำมันก็ขำนะ แต่เราคิดถึงพี่สาวเราแล้ว จะทำหน้ายังไงเนี่ย รู้แต่ว่า คุณพ่อของพีต้าขำนำไปแล้วล่ะ แหะๆๆ ) 

 มีหลานแล้ว...ชีวิตมีรสชาติขึ้นเยอะเลย