Taki--the story teller

มาอัพคราวนี้ไม่รู้ว่าจะเรียกว่ามีสาระไหม แต่เพราะเนื่องจากดูสารคดีอยู่บ่อยๆ เลยอยากเอามาเล่า+ผนวกเข้าหากับ การ์ตูนที่อ่าน+ดูอยู่ เพราะว่ามันช่างประจวบเหมาะกันอย่าประหลาด

phobia (โฟเบีย) คืออะไร ?

   "โฟเบีย เป็นชื่อของกลุ่มโรคทางจิตชนิดหนึ่งซึ่งคือ โรคความกลัวจนเกินเหตุ โรคหวาดกลัว ความกังวลชนิดครอบงำ โดยมีลักษณะอาการคือ ผู้ที่มีอาการโฟเบียต่ออะไรก็ตามแล้วจะกลัวสิ่งนั้น แบบไร้เหตุผล อย่างรุนแรง ซึ่งความกลัวที่ว่านี้จะส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวัน ของบุคคลนั้นด้วยเนื่องจาก ผู้ที่เป็นโฟเบียต่อสิ่งใดก็จะพยายามหาทางหลีกเลี่ยงสิ่งที่ตนกลัวนั้น และจากสภาวะ ของการพยายามหาทางหลีกเลี่ยงนี้เองจะส่งผลให้คนๆนั้นเกิดความเครียดและวิตกกังวลมากขึ้นนั่นเอง"

 ( อ้างอิงจาก http://www.panoramaworldwide.com/fearful.php  )

ไม่รู้ว่าเมืองไทยจะมีคนเกิดอาการแบบนี้มากน้อยเพียงไหน แต่เชื่อมีต้องมีความกลัวแบบแปลกๆ ที่ทำให้หลายๆคน สงสัยว่ากลัวไปได้ยังไงเนี่ย ....จากที่เราดูสารคดีมา จะมีความกลัวประเภทที่ว่า กลัวหมา กลัวผึ้ง กลัวนก กลัวเครื่องบิน และอื่นๆ มากมาย ..และส่วนมากการเกิดอาการกลัวจะมีสาเหตุจากวัยเด็ก!!!! 

ยกตัวอย่างให้เห็นง่ายๆก็ดูจากตัวการ์ตูนต่อไปนี้.......

จิอากิ ชินอิจิ......พระเอกมาดเท่ห์ จากการ์ตูนดัง nodame cantabile ( วุ่นรักนักดนตรี ) 

 phobia : กลัวการขึ้นเครื่องบิน

สาเหตุ : วัยเด็กของเขาเจอกับปัญหาขัดข้องทางเทคนิคบนเครื่องบิน ส่งผลให้คุณตาคนหนึ่งที่ชอบดนตรี (ในการ์ตูนจะถือโปสเตอร์การแสดงของอ.วิเอร่า คอนดักเตอร์ที่จิอากิเคารพ) หัวใจวาย คุณตาพยายามจะหยิบขวดยาที่กลิ้งตกพื้น จิอากิซึ่งเห็นเหตุการณ์พยายามจะช่วย แต่ก็ไม่อาจจะช่วยได้   

หลังเหตุการณ์ : เกิดเป็นความรู้สึกผิดในใจที่ไม่อาจช่วยได้ ทำให้ความทรงจำในข่วงนั้นหายไป เกิดเป็นความกลัวขึ้นเครื่องบินขึ้นมาแทน

.

.

.

อีกรายที่ลืมไม่ได้ แถมมีอาการเดียวกันอีก

นาย ซาเอบะ เรียว มือปืนสุดเท่ห์+หื่นหญิง จาก city hunter

phobia : กลัวการขึ้นเครื่องบิน

สาเหตุ : (จากการสันนิษฐานของคาโอริ)วัยเด็กของเขา(ซึ่งไม่รู้ว่าเด็กขนาดไหน)เจออุบัติเหตุเครื่องบินระเบิด ตกยกลำ มีเขาคนเดียว ที่รอดมาได้

หลังเหตุการณ์ : ไม่เด่นชัด เพราะหลังจากนั้น เรียวก็ถูกช่วยเหลือจากกลุ่มโจรและไปเป็นพวกในเวลาต่อมา อาการจึงไม่ปรากฏ จนมาเจอกับเครื่องบินจังๆนั้นแหละ

 .

.

2คนสามารถบ่งบอกให้เห็นถึงที่มาของอาการได้ว่าทีสาเหตุจากวัยเด็ก......ซึ่งถูกทำให้หายไป บางทีเพราะตัวเองอาจจะเด็กมากจนจำไม่ได้ หรือไม่ก็เสียใจมากจนถูกทำให้ลืม    

แล้วรักษาให้หายได้ไหม......? 

คำตอบคือ ได้ซิ!!!

วิธีรักษา ....ก็คือทำอย่างที่โนดาเมะทำนั้นแหละ การสะกดจิต

(แต่การสะกดควรทำโดยมืออาชีพนะจ๊ะ อย่างน้องโนะทำน่ะ ไม่ดีนะ พลาดมานี่ยุ่งเลย !!!!)

เริ่มต้นคือ การทำให้ผู้ป่วยอยู่ในภวังค์ ทำให้หลับ หรือทำให้เขาสบายใจ จากนั้นก้เริ่มถามย้อนอดีต อาจจะเริ่มจากเรื่องง่ายๆ เช่น จำได้ไหมว่ากินอะไรในตอนนั้น แล้วค่อยๆย้อนไปจนถึงต้นเหตุ เมื่อรู้ถึงที่มา ผู้สะกดจิตมีหน้าที่พูดให้เขาปรับความคิดเสียใหม่ ว่าไม่ได้น่ากลัว หรือเลวร้ายอะไร  (เห็นง่ายๆก็กรณีของจิอากิ ที่โนดาเมะพูดว่าไม่ใช่ความผิดของเขา ) หลังจากที่ฟื้นจากสะกดจิต  ก็ให้ทดสอบด้วยการให้เขาสัมผัสกับ สิ่งของที่เขากลัว ( กรณีของจิอากิ คือขึ้นเครื่องบินเลย ) ถ้าเป็นคนกลัวหมา ก็ให้ลองลูบหมาตัวเล็กๆก่อน ถ้าเขาทำได้แสดงว่าประสบผลสำเร็จ 

จริงๆแล้วการรักษา ไม่จำเป็นต้องสะกดจิตเสมอไป...การรักษาแบบอื่นๆก็มี แต่อาจจะท้าทายความกลัวของผู้ป่วย อย่างขีดสุดเลยก็ได้ คือการให้เขาเจอกับสิ่งที่เขากลัวที่สุด โดยไม่ให้เขาหนีไปไหน เพราะเชื่อว่า ความกลัวจะส่งผลแค่ชั่วระยยเวลาหนึ่งก่อนที่จะลดระดับลง ( แต่ในความเห็นส่วนตัว กว่าจะ่ผ่านมาได้ ผู้รักษาคงเหมือนเห็นนรกเลยล่ะ เหอๆๆ ) 

หลังจการรักษา ผู้ป่วยหลายคนใช้ชีวิตที่มีความสุขมากขึ้น ทำงานได้ดีขึ้น และอีกสารพัดของดีที่ทำอยากให้ คนที่ป่วยอยู่ไปรักษาให้หาย อย่าอายที่จะไปหาเพราะคิดว่ามันประหลาดหรือตลก คนรอบข้างที่รู้ก็อย่าไปหัวเราะหรือทำเป็นเรื่องตลกล่ะ เพราะถ้าคุณตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นบ้าง จะรู้ได้เลยว่ามันไม่น่าหัวเราะเลย

.............................................. 

แอบแซวทิ้งท้าย

ลองคิดดูซิว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้านายเรียวไปรักษาอาการกลัวเครื่องบินจนหาย!?!?

บางทีนายเรียวของเราก็สามารถรับงานได้รอบโลก ได้เจอสาวๆสวยๆให้เรียวน้อยBEEPสะท้านใจสาวทั่วหล้า  ทำให้เจ๊คาโอรุเอาค้อนสารพัดตันของเธอมาไล่ทุบนายเรียวให้จมดิน หรือไม่ก็ต้องพัฒนาค้อนหรือเครื่องมือใหม่ๆ เพื่อจับให้ได้ไล่ให้ทันเขาล่ะ

ใครมีความเห็นอื่น เสนอได้เลย อิอิ