[Gundam wing fanfition] : Escape for the last Chapter 2.

posted on 19 Mar 2016 23:54 by bso-taki in fanfic directory Fiction

        ประธานาธิบดีที่ 3 แห่งดาวอังคารกำลังสับสันกับสิ่งที่ตัวเองกำลังฟังอยู่ในห้องทำงานของเจ้าหน้าที่พิเศษที่เป็นเพื่อนของเขา

         

          หมายความว่ายังไง......เอกสารลับที่ถูกซ่อนในทำเนียบ ตรูนั่งทำงานมาเกือบ 2 ปีดังไม่รู้อะไรเลย แล้วนี่ยังมีตาเฒ่า รมต.บาร์เรน กับสำนักข่าว TC เข้ามาเอี่ยว แถมมีเรื่องของคุณหนูเข้ามาเกี่ยวอีก.....นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย!!

          

            มิน่าล่ะ....เจ้าเพื่อนตัวดีถึงรีบออกไปอย่างไว คงเป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเมียรักซินะ ดิวโอแอบยิ้มนิดๆ เขาดีใจที่เห็นทั้ง 2 คนอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขหลังจากที่ผ่านเรื่องยากลำบากปางตายมาด้วยกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาควรได้รับจริงๆ          

            หากแต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนนี้ทำให้รู้ว่าทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป และเปลี่ยนไปในทางที่เลวร้ายด้วยซิ... รอยยิ้มของชายหนุ่มพลันจางหายไป เขากำลังคิดว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี เพราะเท่าที่ฟังมาทาง TC ส่งคนไปสืบถึงโรงพยาบาลแล้ว ถ้าหาเจอหญิงสาวขึ้นมา มันจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้เกิดผลกระทบเป็นวงกว้าง ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการประหารรีลิน่า พีชคราฟจะโดนลากตัวออกมากันหมด

 

        ถ้ามันถึงจุดนั้น ก็เรียกได้แล้วเลยนี่คือหายนะขนานแท้ !

    

         ดิวโอสะบัดหัวไล่ความคิดบ้าๆนั้นออกไป พลางคิดถึงฮีโร่ขึ้นมา อย่างน้อยหมอนั่นก็ไม่ยอมให้เรื่องนี้แดงออกมาแน่ๆ เขาจะหาทุกวิธีทางที่จะปิดเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

 

               ไม่ว่าวิธีนั้นจะหมายถึงการลอบฆ่าคนที่รู้เรื่องการตามที...............

           

           พอมาคิดถึงตอนนี้ก็ทำให้ชายหนุ่มวัยกลางคนถึงกุมขมับอีกรอบ.....ไม่ ไม่ ไม่ ....ฮีโร่ควรจะหยุดเรื่องพวกนี้ได้แล้ว ดิวโอรู้ดีว่าเพื่อนคนนี้ของเขาเหนื่อยมาแค่ไหนกับเรื่องราวที่ผ่านมา เขาและคนที่เหลือเคยบอกฮีโร่ว่า นายวางมือจากเรื่องนี้แล้วไปอยู่กับรีลิน่าเถอะ ถึงเวลาที่ทั้งนายและเธอควรจะได้พักซักที จากนี้ไปพวกเราจะจัดการเรื่องที่เหลือเอง ....

 

แล้วคำพูดที่ว่า...เขาอยากให้มันยาวนานตลอดไป ไม่ใช่แค่ชั่วครั้งชั่วคราวแค่ 2 ปีแบบนี้!! ให้ตายซิ....ทั้งฮีโร่กับรีลิน่าเกิดใต้ดาวอะไรกันเนี่ย ทำไมทั้ง 2 คนถึงไม่ได้อยู่อย่างสงบซักที ....พระเจ้าจะแกล้งพวกเขาไปถึงไหนกัน!

           

            ขณะที่ดิวโอกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น หน้าจอก็ส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง ดิวโอจึงตื่นจากภวังค์พร้อมกับเปิดรับสัญญาณที่ว่า ..บนหน้าจอปรากฎภาพของผู้ช่วยของเขา ฮีโร่ ยุย หรือก็คืออัลฟ่า...ร่างโคลนของฮีโร่ที่เขารู้จัก เพียงแต่ฮีโร่คนนี้เป็นชายวัยกลางคนเช่นเดียวกับเขา

 

"มีอะไรเหรอ ยุย"

"มีเรื่องแล้วล่ะ แม็กซ์เวลล์!" น้ำเสียงของเขาดูร้อนรนไม่น้อย "เปิดช่องข่าวของ TC ดู เดี๋ยวนี้เลย"

           

            เพียงได้ยินชื่อช่องก็ทำให้ดิวโอผวา...เขาเปิดช่องข่าวของTC ผ่านระบบอินเตอร์เน็ตแล้วก็ได้เจอกับการรายงานข่าวที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้นมากที่สุด...

           

             บนหน้าจอนั้นฉายภาพของหญิงสาวที่คุ้นเคย ผมยาวสีน้ำผึ้ง ดวงตาสีฟ้าสดใส ใบหน้ายิ้มแย้มในขณะที่พูดคุยกับพยาบาล แต่ดูก็รู้ว่ามันเป็นการแอบถ่าย ทั้งนี้ก็มีการรายงานของผู้ประกาศข่าวตามมา

 

" นี่เป็นรูปถ่ายที่ถ่ายได้วันนี้ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง หญิงสาวปริศนาที่ต้องสงสัยว่าเธอคือ อดีตประธานาธิบดี   รีลิน่า พีชคราฟที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้ว ผู้สังเกตการณ์ได้รายงานว่า ท่าทีและกริยาหรือแม้กระทั่งน้ำเสียงของคนๆนี้ช่างเหมือนประธานาธิบดีไม่มีผิดเพี้ยน ทำให้มีความเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นตัวจริง ซึ่งสายข่าวของเราได้สืบข้อมูลมาว่าหญิงสาวปริศนาผู้นี้อาศัยอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลแห่งนี้ แต่ระบุบไม่ได้ที่ไหน ซึ่งหามีความคืบหน้าอะไร เราจะรายการให้ทราบค่ะ"

          

          สิ้นการรายงานข่าว....ดิวโอถึงกับทุบโต๊ะด้วยความหัวเสียถึงขีดสุด ทั้งๆที่คุณหนูได้ใช้ชีวิตอย่างเงียบๆแล้วแท้ ก็ยังจะมาตามราวีแบบนี้ ....ให้ตายซิ เอกสารกับข้อมูลลับที่ว่านี่มันคืออะไรเนี่ย!? แต่ที่เขามั่นใจแน่ๆอย่างหนึ่ง มันต้องสำคัญกับบาร์เรนมากจนยอมใช้เวลา 2 ปีในการค้นหามัน

           

          เสียงสัญญาณบนหน้าจอดังขึ้นอีกครั้ง...ดิวโอเหลียวไปมองพบว่ามีหน้าต่างขนาดเล็กขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าของยุยที่กำลังทำหน้าเครียด ซึ่งไม่ต่างกับเขาในตอนนี้เลย

"แม็กซ์เวลล์...ออกมาจากห้องได้แล้ว อีกไม่นานกองทัพนักข่าวคงจะมาที่นี่เพื่อถามความเห็นในเรื่องนี้แน่ๆ ทางเราก็ต้องเตรียมตั้งรับแล้ว ...เร็วเข้า"

"โอเค...รู้แล้ว" ดิวโอตอบสั้นๆพลางปิดหน้าจอทั้งหมดก่อนที่จะถอดหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ในความจริง..เขาไม่อยากจะเจอนักข่าวในสถานการณ์แบบนี้ ทั้งๆที่มันเป็นเรื่องง่ายๆที่จะตอบปัดไปว่าเขาไม่รู้เรื่องอะไรทั้งสิ้น แต่ในความจริง...ดิวโอรู้ทุกอย่างว่าอะไรคืออะไร และนั่นทำให้เขาพยายามปั้นหน้าให้นิ่งที่สุดเพื่อไม่ให้คนจับพิรุธ ใส่หน้ากากของจอมหลอกลวงแล้วก็โกหกนักข่าวไปเสีย ซึ่งเป็นเรื่องที่เหนื่อยเอาการ จนชายหนุ่มวัยกลางคนอดสงสัยไม่ได้ว่า คุณหนูรีลิน่าทนเข้าไปได้ยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ ?

 

          ถ้าจบเรื่องนี้...เขาควรจะไปให้คุณหนูสอนซะแล้วล่ะ (ถ้าฮีโร่ไม่ว่าอะไรนะ)

           

              ประธานาธิบดีลุกขึ้นจากเก้าอี้และก้าวออกจากห้อง ทันใดนั้นเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ดิวโอถึงกับรีบร้อนรับสายเพราะเสียงเรียกเข้าเสียงนี้มีความพิเศษและสำคัญมาก

           

              โทรศัพท์เครื่องนี้เป็นเครื่องที่ควอเตอร์สร้างขึ้นมาและมอบให้กับอดีตไพล็อตกันดั้มทั้ง 5 มันสามารถใช้ติดต่อสื่อสารกับคนทั่วๆไปได้ แต่หากเมื่อใดก็ตามที่ 2 ใน 5 มีการติดต่อหากันว่าจะด้วยกรณีใดๆ เสียงเรียกพิเศษที่ถูกตั้งขึ้นจะดังขึ้น พร้อมกับมีการปรับค่าความปลอดภัยระดับสูงสุดโดยอัตโนมัติ ไม่มีเครื่องดักฟังใดๆสามารถดักสัญญาณเสียงได้ จึงสามารถใช้เครื่องนี้ได้อย่างปลอดภัย

          

        ดิวโอเปิดหน้าจอขึ้นมาพบว่าเป็นข้อความเสียงจาก01SR ซึ่งเป็นรหัสของควอเตอร์ ส่งถึง 3 คนคือ เขา,โทรว่าและวูเฟย... ดิวโอกดฟังและก็มีเสียงอัตโนมัติที่ถูกติดตั้งถามขึ้นมา

"ยืนยันรหัสของท่าน"

"01D2-Deathscythe"

เครื่องเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะมีการตอบรับกลับมา

"สวัสดีคุณ ดิวโอ แม็กซ์เวลล์ มีข้อความจาก 01SR ถึงคุณ ดังนี้......"

เสียงอัตโนมัติเงียบไป ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นเสียงของควอเตอร์ขึ้นมาแทน

 

" นี่ฉันเอง.....คิดว่าทุกคนคงเห็นข่าวแล้ว...ฉันมีติดต่อฮีโร่หลังจากดูข่าว ตอนนี้ทั้งเขาและคุณรีลิน่ายังปลอดภัยดี และได้ฝากข้อความมาบอกทุกคนว่า ให้มารวมตัวที่คฤหาสน์วีนเนอร์ในคืนนี้ตอน 2 ทุ่มครึ่ง มีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกให้รับรู้....ส่วนฮีโร่กับคุณรีลิน่าอาจจะมาถึงคฤหาสน์ภายใน 1 ชั่วโมง...ขอให้มาให้ได้นะ แค่นี้แหละ"

 

       ดิวโอปิดโทรศัพท์ลงพร้อมมองดูนาฬิกา...18.13 น. ลองให้นักข่าวสัมภาษณ์เต็มที่ก็น่าจะครึ่งชั่วโมง แล้วก็รวมทำอะไรจิปาถะก็น่าจะเสร็จประมาณทุ่มครึ่ง....เวลาเหลือเฟือที่จะไปทันเวลารวมพล

 

เอาล่ะ...รีบจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยแล้วไปคฤหาสน์โลด!!

 

///////////////////////////////////////////////////////////

          

             เวลา 19.00 น

            ผู้นำตระกูลวีเนอร์รีบออกจากห้องทำงานส่วนตัวมายังห้องรับรองแขก เมื่อมีคนแจ้งว่ามีแขกมาหา แน่นอนว่าในเวลานี้แขกของเขามีเพียงสหายเก่าที่ร่วมรบกันมาในสมัย AC เท่านั้น! เมื่อไปถึงที่หมาย เขาก็พบกับชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเข้มในชุดโค้ทยาวสีดำกับหญิงสาวเรือนผมสีน้ำผึ้งในชุดโค้ทสตรีสีเทาอยู่ที่นั้น นั่นทำให้เจ้าบ้านอย่างเขายิ้มออกมาทันที

 

"ฮีโร่......คุณรีลิน่า ดีใจที่มาถึงอย่างปลอดภัยนะครับ" ควอเตอร์เรียกพลางเดินเข้าไปหา ทำให้ทั้ง 2 หันมามอง

"สวัสดีจ๊ะ ควอเตอร์คุง รบกวนด้วยนะ " หญิงสาวกล่าว พลางยิ้มละมัยให้

"ไม่เป็นไรหรอกครับ.....ทั้ง 2 คนคงเหนื่อยซินะ นั่งก่อนเถอะ ฉันจะเรียกให้คนเอาน้ำชามาให้ " ควอเตอร์รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างจาก 2 คนนี้ ทั้งความตึงเครียดจากฮีโร่และความกังวลของรีลิน่า บรรยากาศรอบตัวทั้ง 2 ดูหนักอึ้งจนควอเตอร์ที่ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็เดาได้ว่าปัญหาในครั้งนี้มันคงเป็นเรื่องใหญ่มากเลยทีเดียว ในฐานะเพื่อนและเจ้าบ้าน...เขาควรทำให้ทั้งคู่ผ่อนคลายลงบ้าง

"คนอื่นล่ะ..."ฮีโร่ถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆตามแบบฉบับของเขา

"ยังเลย...คงต้องรออีกซักหน่อย ยิ่งดิวโอนี่คงช้ากว่าเพื่อนแน่ๆ เพราะต้องตอบคำถามของสื่อมวลชนเกี่ยวกับข่าวที่ออกไป"

 

       ฮีโร่พยักหน้าเข้าใจ หากแต่บรรยากาศรอบตัวยิ่งตึงเครียดหนัก รีลิน่าที่รับรู้ได้จึงยื่นมือไปสัมผัสกับมือของชายหนุ่มอย่างอ่อนโยน

 

"ไม่เป็นไรนะ ฮีโร่....ดิวโอคงไม่ทำอะไรผิดพลาดหรอก อย่าห่วงไปเลย" เสียงหวานใสที่คอยปลอบโยนทำให้เขาผ่อนคลาย บรรยากาศหนักๆรอบตัวเริ่มจางหายไป ฮีโร่พยักหน้ารับพลางกุมมือของหญิงสาวอย่างเบามือ ทำให้สาวเจ้ายิ้มน้อยๆออกมา

          

          ควอเตอร์เห็นแบบนั้นก็เผลอยิ้มตาม ดีจริงๆที่ 2 คนนี้ได้อยู่ด้วยกัน ทั้งคู่เปลี่ยนไปไม่น้อยเลย ไม่ว่ารูปลักษณ์ภายนอกและสภาพจิตข้างใน เขาจำได้ว่าดิวโอโทรมาบ่นอุบเรื่องฮีโร่ที่จู่ๆก็สูงขึ้นเป็นว่าเล่น ราวกับว่าเวลาที่หยุดไปกลับมาเดินในจังหวะที่ควรจะเป็น ภายใน 2 ปี ฮีโร่ก็สูงพรวดไปถึง177 ซม. ใบหน้าดูคมคายขึ้น แววตาดูมีชีวิตชีวากว่าแต่ก่อน ซึ่งพอควอเตอร์ได้เห็นฮีโร่ในวันนี้ก็เข้าใจในสิ่งที่ดิวโอพูด มีแต่บุคลิกนิ่งๆของเจ้าตัวนี่แหละที่ไม่เปลี่ยน แต่เมื่อรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน ทำให้ฮีโร่กลายเป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาและดูน่าค้นหาคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ ซึ่งสร้างความหมั่นไส้ให้ดิวโออย่างมาก ดิวโอยังเผาเรื่องฮีโร่ให้ฟังอีกว่า รายนั้นเนื้อหอมมากจนได้ช็อกโกแลตในวันวาเลนไทน์เต็ม 3 ถุงใหญ่ แต่เจ้าตัวกลับเอาช็อกโกแลตทั้งหมดไปให้เด็กที่อยู่ในโบสถ์แทนซะงั้น

           

          ส่วนคุณรีลิน่า....บอกได้เลยว่าเธอก็สูงขึ้นไม่น้อย แต่นั่นก็สูงได้แค่ช่วงไหล่ของฮีโร่เท่านั้น ใบหน้าเรียวสวยดูสดใสและงดงาม รอยยิ้มน้อยๆที่เห็นไปเมื่อครู่ทำให้รู้ว่าการได้อยู่กับฮีโร่คือความสุขของคุณรีลิน่า มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่มีทางเกิดขึ้นหากเธอยังเป็นพีชคราฟอยู่

           

       นี่คือผลตอบแทนที่คุ้มค่ากับการที่ทั้ง 2 เคยเสียสละมากมายให้กับคนทั้งโลก    

           

     สาวใช้ของตระกูลวีเนอร์เข้ามายังห้องรับแขกพร้อมกับชุดน้ำชา ทำให้เจ้าบ้านรู้สึกตัวขึ้นมาหลังจากคิดเรื่องไปต่างๆนาๆ เมื่อสาวใช้จากไป เขาจึงเชิญให้ฮีโร่และรีลิน่านั่งพักดื่มน้ำชาและรอการมาของเพื่อนที่เหลือ........

/////////////////////////////////////

          

         โทรว่าและวูเฟยมาถึงคฤหาสน์ในเวลา 2 ทุ่ม ในขณะที่ดิวโอมาได้ทันเวลาชนิดเฉียดฉิว แต่ก็ไม่ได้มีใครคิดจะตำหนิดิวโอเพราะรู้ว่าในบรรดา 5 คน รายนี้งานเยอะจึงเป็นเรื่องยากที่จะปลีกตัวออกมา

 

" เอาล่ะ ฮีโร่....คราวนี้บอกได้หรือยังว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น ข่าวที่ออกมานี่มันคืออะไร?" ควอเตอร์เป็นคนเริ่มคำถาม ซึ่งตอนนี้ทุกคนนั่งอยู่ที่โซฟารับแขกในห้องทำงานส่วนตัวของผู้นำตระกูลวีเนอร์ ซึ่งทำให้พุดคุยเรื่องที่เป็นความลับได้อย่างสบายใจ

           

         ฮีโร่มองสมาชิกที่นั่งรายล้อมอยู่ก่อนที่จะเริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดที่ได้ยินมาจากการดักฟัง (ซึ่งแน่นอนว่าดิวโอรู้เรื่องนี้แล้ว ) ซึ่งคนที่เหลือที่ได้ฟังต่างทำสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

 

"บาร์เรน วอลล์แฟร์......" โทรว่าเปรยขึ้นมา " สังหรณ์ใจแล้วเชียวว่าหมอนี่ไม่ชอบมาพากล"

"ไม่ชอบมันเลย " คราวนี้เป็นวูเฟยที่พูดออกมา "เห็นหน้าแวบแรกก็รู้สึกได้ถึงความไม่น่าไว้ใจ แล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆด้วย"